|A|
 |B| |C-Ç| |D| |E| |F| |G| 
|H| |I-İ| |J| |K| |L| 
|M| |N| |O-Ö| |P| |R| |S-Ş| |T| |U-Ü| |V| |Y| |Z|

EDEBİYAT SÖZLÜĞÜ |L|

LÂEDRİ 
Arapça sözcük anlamı "bilmiyorum" demek. Yazarı bilinmeyen eserler için kullanılır.

LEBDEĞMEZ 
İçinde "dudak sessiz harfleri" (yani b, f, m, p, v) diye tanımlanan harfler bulunmayan sözcüklerle yazılmış şiirlerdir. "Dudakdeğmez" adı da verilir. Divan edebiyatında az başvurulan bir yöntemdir. Asıl halk edebiyatımızda kullanılır. Bu türde şiirler söylemek bir ustalık işareti sayılır. Örnek: 

Tarik-i aşka gir ehl-i Hüdâ ol 
Gönül gel layık-i her itilâ ol 

Dilersen dehrde âzâde serlik 
Gurur-i câhı terk eyle gedâ ol 

Cidâl-i kîl ukale yok nihâyet 
Ricalû’llah ile hâl-âşina ol 

Çekil izzetle uzlet gûşesine 
Azîz ol derd-î şöhretten cûda ol 

Dokunmaz leb lebe Remzi okurken 
Dehân-i dil-bere nükte nümâ ol 

Ahmet Remzi Dede 
(Sadece son beyitte dudak sessiz harfleri var) 

LİRİK ŞİİR 
Din, doğa, aşk, özlem, gurbet, vatan, ölüm gibi konularda kişisel duygulanımların dile getirildiği, çoşkulu bir anlatımın kullanıldığı şiirlerdir. Eski Yunan edebiyatında şairler şiirlerini genellikle lir eşliğinde söylediği için isim buradan kaynaklanır. Türk edebiyatında bir dönem bir tür telli saz olan rebab ile şiir söylendiği için lirik şiire "rebabi" denildi. Divan edebiyatında gazel, murabba, şarkı, halk edebiyatımızda koşma ve semailer lirik şiire örnek verilebilir.