HAYALİ BEY GÜLDESTESİ
GAZEL
Nigara bezm-i hüsnünde dil-i mestanemüz kaldı
Perin yakmış cemalün şem'ine pervanemiz kaldı

Anı hoş tut garibündür efendi işte biz gitdük
Gönül dirler ser-i kuyunda bir divanemüz kaldı

Yürek kan oldı hicrandan vücudum çekdi el candan
Feda oldı yoluna cümlesi zira nemüz kaldı

Başımdan akl ise gitdi dil ile can revan oldı
Ten-i bi-itibar adlu kuru viranemiz kaldı

Hayali devlet-i bi-itibara bakmadun gitdün
Bize besdür bu kim dillerde bir efsanemiz kaldı
GAZEL
Ciğer hûnâbesin nûş etmeği aşk içre benden sor
Hadîs-i lâ'l-i Şîrîn-zebân-ı Kûhkenden sor

Mahabbet cûyibârı kim ser-i âşık habâbıdır
Geçit vermez anun yolunu başından geçenden sor

Peleng-efken gözün havfile ol şirâne gamzenden
Ne kanlar yuttuğun âhû-yı Çîn müşg-i Hotenden sor

Hayâlin şahı gam ceyşin çekip dil mülkünü yıktı
Eğer teftîş-i zulm etsen şehâ ehl-i vatandan sor

Hayâlî tabhını şâir geçenlerden su'al eyle
Hücûm-ı şâhbâzı bir nice zâğ u zegandan sor
GAZEL
Dilâ Mecnûn-sıfat uryân-ı aşk ol pîrehenden geç
Belâ meydânının gerçek şehîdiysen kefenden geç

Yürü her serv-i bâlâya akıtma su gibi gönlün
Fenâ gülzârının el çek gülünden gel dikenden geç

Çekilmiş dûd-i hasrettir bu bağın serv-i dilcûsu
Dökülmüş zehr-i mihnettir ruh-ı hâke çemenden geç

Gönül şehbâzını sîmurg-ı Kâfa hem-cenâh eyle
Bu alçaklara pervâz eyleyen zâğ u zegandan geç

Hayâlî câme-i zer-beft ü atlastan olup fâriğ
Libâs-ı müste'ârîden geçip belki bedenden geç


GAZEL
Cihân-ârâ cihân içindedür arayı bilmezler
O mâhîler ki deryâ içredür deryâyı bilmezler

Harâbat ehline dûzah azâbın anma ey zâhid
Ki bunlar ibn-i vakt oldu gam-ı ferdâyı bilmezler

Şafak-gûn kan içinde dâgını seyr etse âşıklar
Güneşde zerre görmezler felekde ayı bilmezler

Hamîde kadlerine rişte-i eşki takub bunlar
Atarlar tîr-i maksûdu nedendür yayı bilmezler

Hayalî fakr şâlına çekenler cism-i uryânı
Anunla fahr ederler atlas ü dîbâyı bilmezler
GAZEL
Bî-vefâdır gül ol ey bülbül çemenden bir yana
Edelim şûrîdelik sen bir yana ben bir yana

Külbem içre dostum hecrinde efgân eylesem
Bir yana der nâle eyler oldu rezen bir yana

Dikse sînem zahmını cerrâhlar mecruh olup 
Rişte kan ağlar bana bir yana sûzen bir yana

Kûyuna ergür bizi lûtf eyle dildârın deyu
Pâyıma eşkim düşer bir yana dâmen bir yana

Sâgar-ı zerrîn ile düşmezdi nergis pâyına
Gitmese çînî sûrâhilerle sûsen bir yana

Eşiğin taşı Hayâlînin yüzünden gitmeye
Seng-i mıknâtıs ola bir yana âhen bir yana
GAZEL
Ey gönül hâlimi derdinle diğer-gûn ettin
Göreyin odlara yan sen beni magbûn ettin

Kanda kim bezm-i cemâl etdin eyâ şâhid-i aşk
Dem-i uşşâkı ol bezme mey-i gül-gûn ettin

Ka'be-i kûyuna varmak bana farz olsa nola
Ayn-ı mâl oldu yaşım yüzümü altun ettin

Salalı gönlüme bünyâd gam ey Leylî-hırâm
Beni dîvârlara yazmalı Mecnûn ettin

Buldu bâtınla Hayâlî şeref-i âliyeyi
Ey kazâ zâhirin gerçi anun dûn ettin