HAYRETİ GÜLDESTESİ
MÜSEBBA
Gülmedi gül gibi açılmadı gönlüm bir zaman 
Gonce-veş dem-besteyem derd ile bağrum tolu kan 
Lâle-vâr eksük değül cânumda bir dâğ-ı nihân 
Gözüme her bir çemen bir hançer-i terdür hemân 
Hâsılı zindânım olmuşdur bahâr u bôstân 
Bir belâlı bülbülem işim durur âh u figân 
El-amân ey çarh-ı bed-kirdâr elinden el-amân

Kılmadın ben nâ-murâdı gitdi bir dem ber murâd
Vermedin oynuma kaldı şeşder-i gamdan küşâd
Germ iken bâzârımı bozdun kesâd etdin kesâd
Var iken cânân ile cân ile ten-vâr ittihad
Araya hicran düşürdün çok fesâd etdin fesâd
Yine senden sana feryâd edeyin ey bed-nihâd
El amân ey çarh-ı bed-kirdâr elinden el amân

N'eyldim ben sana kim ney gibi nâlân eyledin
Şem'i bezm-ârâ gibi sûzân u giryân eyledin
Derd ile bağrım surâhi-veş dolu kan eyledin
Yere çaldın cür'a-teg hak ile yeksân eyledin
Bir sinuk sâgâr gibi pâmâl-i devran eyledin
Aklımı sohbet sonu gibi perişân eyledin
El amân ey çarh-ı bed-kirdâr elinden el amân

Hey ne âl etdin bana billahi ey gerdûn-ı dûn
Kim gözüm yaşını bir reng ile kıldın lâle-gûn
Eyledin hâlim diger-gûn oldu bahtım ser-nigûn
Ayağımda bend-i gam boynumda zencîr- cünûn
Cân harîk-i nâr-ı hicrân ten garîk-i bahr-i hûn
Tâkâtim tâk oldu gayet de zebûn oldum zebûn
El-aman ey çarh-ı bed-kirdâr elinden el-amân

Hayretî gam-gîni hiç âlemde dil-şâd etmedin
Kurtarıp bend-i belâdan gitdi âzâd etmedin
Lutf edip bir demdil-i vîrânım âbâd etmedin
Nice yıldır zulm edersin bir ağız dâd etmedin
Kaldı mı bir gam ki cânın ana mu'tad etmedin
Kimi yad etdin ki son demde yine yad etmedin
El-aman ey çarh-ı bed-kirdâr elinden el-amân
GAZEL
Fâş oldu cümle sırrum yaşum akalı sır sır 
Arz etdi mâ-cerâmı ol kan olası bir bir 

Dâğ-ı gam-ı ruhunla bârân-ı eşk-i çeşmüm 
Bitürdi taze güller hâk-i tenümde yir yir 

Başdlan gözü yaşıdur ey zâhid ehl-i ışkun 
Döndüren âsiyâb-ı dolâb-ı çarhı fır fır 

Alnun ruhun gamiyle mihr ile mâhı ahum 
Berg-i hazân gibi bak titretdi yine tir tir 

Ey Hayreti cihanda ten beslemekdür işün 
Bilmez misin ki anı âhir bu kara yir yir

GAZEL
Ne Süleyman'a esîrüz ne Selim'ün kulıyuz 
Kimse bilmez bizi bir Şâh-ı Kerimin kulıyuz 

Kul olan ışka cihân beğlerine eğmedi baş 
Başka sultân-ı cihânuz gör e kimün kulıyuz 

Gam yirüz kan yudaruz gûşe-i mihnetde müdâm 
Sanma kim Kevser-i Cennât-ı Naîmün kulıyuz 

Hüsn-i hadis kulıyuz sanma bizi sultânum 
Vech-i pâkünde olan ân-ı kadîmün kulıyuz 

Terk idüb Hayreti'ya tâc ü kabadan geçdük 
Anca bu dünyede bir köhne kilîmün kulıyuz