NESİMİ GÜLDESTESİ
GAZEL

Gerçek hadis imiş bu ki hûbun vefâsı yoh
Kim sevdi hûbu dîdi ki hûbun cefâsı yoh

Aşkın belâsı yoh deyüben aşka düşme var
Kim âşık oldu kim dedi aşkın belâsı yoh

Anın ki hacc-i ekberi ey can sen olmadın
Beytülharâma varmamış ânın safâsı yoh

Şeytandır ol ki sûretine kılmadı sücûd
Bir ince derde düştü ki hergiz devâsı yoh

Şol can ki senden özge taleb etmedi murâd
Hicrinde yâkasın anı her dem revâsı yoh

Yârab ne şem' imiş bu mehin yüzü kim anın
Yüzü katinde şems-i duhânın ziyâsı yoh

Bîmâr-i aşka can verir ey can lebin velî
Münkir sanur kim ol şefeteynin şifâsı yoh.

Gel gel berû ki savm ü salâtın kazâsı var
Sensiz geçen zamân-ı hayâtın kazâsı yoh

Aynin hatâsız ey büt-i Çin töktü kânımı
Türk-i Hatâdır aslına varır hatâsı yoh

Fâni cihâna bakma geçer ömrü sevme kim
Ömrün zevâli var ü cihânın bekâsı yoh

Yârın gelür hemîşe cefâsı Nesîmîye
Sen sanma kim Nesîmiye yârın atâsı yoh.
GAZEL

Cananı benim sevdiğimi can bilir ancak 
Gönlüm dileğin dünyada canan bilir ancak 

Bildim hem akl ile hem ilm ile hakkı 
şöyle bildim onu ki kuran bilir ancak 

İbdal oluben beyliğin eden arifi gör ki 
Bu saltanatın kadrini sultan bilir ancak 

Kim aşk denizine dalıp gark olagörsün 
Bu aşk denizinin bahrini umman bilir ancak 

Ey saki getir devr-i ayağın tozu ile sun ki 
Bu devr- ayağın devrini devran bilir ancak 

İşret meclisine gelip giden meyler içilir 
Pinhane çeker şöyle ki şeytan bilir ancak 

Hiç kimse Nesimi sözünü fehm edebilmez 
Bu kuş dilidir bunu süleyman bilir ancak

GAZEL
Nigârım dilberim yârim nedîmim mûnisim cânım
Refîkim hem-demim ömrüm revânım derde dermânım

Şehim mâhım dil-ârâmım hayâtım dirliğim rûhum
Penâhım maksadım meylim medârım fikretim cânım

Kamer-çehre perî-rûyum zarîfim şûhum ü şengim
Semen-bûyum gül-endâmım zehî serv-i gülistânım 

Zarîfım nâzikim hûbum habîbim turfa mahbûbum
Hicaz’ım Ka’be vü Tûr’um behiştim hûr u Rıdvânım

Çerâğım şem’im ü nûrum ziyâım yıldızım şemsim
Hezârım bülbülüm verdim nesîmî-i hoş-elhânım