İŞARET ZAMİRLERİNİN ÖZELLİKLERİ
Varlıkların adlarını genellikle söylemeden, göstererek belirten sözcüklerdir.  Bunlara  "im adılları" da denmektedir. Dilimizde gösterme adılları; bu, şu, o ve bunların çoğulları olan; bunlar, şunlar, onlar sözcükleridir. Bunlar da öteki adıllar gibi ad  durum eklerini alabilirler.

       bunu                şunu                onu                
       buna                şuna                 ona
       bunda              şunda               onda
       bundan            şundan             ondan
       
       bunları             şunları              onları
       bunlara            şunlara             onlara
       bunlarda          şunlarda           onlarda
       bunlardan        şunlardan         onlardan

Gösterme adılları ad durum eklerini aldıklarında adıl ile ek arasına adıl n'si girer. Yukarıdaki örneklerde de bu açıkça görülmektedir.

Gösterme adılları tamlama oluştururlar. Ancak bu tamlamada mutlaka tamlama eki alırlar. Çünkü ek almadıklarında daha önce de gördüğümüz gibi gösterme sıfatı olurlar. 

Örnek
Bunun evi (adıl)        bu ev    (sıfat)

Bunların dışında dilimizde öteki, beriki sözcüklerinin de gösterme adılı olarak kullanıldıkları görülmektedir.

Örnek;
Ötekiler de gelmekteydi.
Beriki seni daha çok zorlamıştı.

Kimi zaman  böylesi, şöylesi, öylesi, böylesinin, şöylesinin, öylesinin, böyleleri, şöyleleri, öyleleri gibi sözcüklerinin gösterme adılı olarak kullanıldıkları görülür.
       
Örnek;
Böyleleri paraya maraya da yanaşmaz.
Şöylesini hiç görmedim.