1904 Nobel Edebiyat Ödülü - Frédéric Mistral

Fransız, şair. Kendini Provans dilini yaşatmaya adamıştır.

8 Eylül 1830’da Maillane’de doğdu, 25 Mart 1914’de aynı kentte öldü. Tutucu bir aile çevresinde büyüdü. Aixen Provence Üniversitesinde hukuk öğrenimi gördü. 1854’de yedi şair arkadaşı ile birlikte, Provans dili üstüne yoğun araştırmalar yapan Felibres adlı bir kurum kurdu. 1859’da ünlenmesini sağlayan ilk önemli yapıtı, Provans dilindeki Mireio’yu Fran­sızca çevirisiyle birlikte çıkardı.

Doğa güzelliklerini anlatan ve Lamartine’in büyük beğenisini kazanan bu şiir kitabı, on altı ayrı dilde elli altı kez yayımlandı. 1878-1886 arasında sekiz yıl süren bir çalışmanın ürünü olan Dictiorınaire provençal-français’y’ı (“Provansca-Fransızca Sözlük”) yayımladı. Bu söz­lükte aynı zamanda Güney Fransa’nın gelenek ve görenekleriyle tarihi üstüne açıklamalara da yer ver­mişti. 1899’da açılan Provans el sanatları, giysileri ve halkı ile ilgili tarihi belgeleri sergileyen Arlaten Müzesi’nin hazırlanmasına büyük katkısı oldu. 

1904 Nobel Edebiyat Ödülünü İspanyol oyun yazarı Jose Echegaray Eizaguirre ile paylaşmıştır.

Mistral gençliğinde J.J. Rousseau’yu okumuş, doğaya ilişkin çeşitli düşünceleri irdelemişti. Yapıtlarında da hep doğaya ağırlık verdi. Yaşamını Provans dilini şiir aracılığıyla geliştirmeye, yeniden canlandır­maya adadı. Bu amaçla Provans Enstitüsü adlı ku­rumda da pek çok dersler vermiş, İncil’deki ilahileri Provans diline çevirmiştir. Yapıtları genellikle Fran­sızca adları ile tanınmıştır.

Eserleri

Mireio (1880), Calendau (1867), Lis isclo d’or (1875), La Raço Latino (1879), Lou tresor dóu Félibrige (1879-1886), Nerto (1884), La rèino Jano (1890), Lou Pouèmo dou Rose (1897), Moun espelido, remori e raconte (1906), Discours e dicho (1906), La genesi, traducho en prouvençau (1910), Lis Oulivados (1912), Prose d’almanach, (1926)