top of page


İsim (Ad) Tamlamaları
Adlar cümlede özne, nesne, tümleç oldukları gibi başka sözcükleri de tamlar. Ad, adı tamlayınca ad tamlaması (ad takımı) oluşur. Orhan’ın evi, okul defteri, demir kapı, benim evim, sizin tarlanız, onların dileği, çalışmanın faydası... Tamlamalarda ikinci adlar tümlenendir; yani asıldır. Birinci sözcükler tümleyendir. Ad tamlamaları, eklerine göre üçe ayrılır: I. Sevim’in kalemi, Orhan’ın paltosu, Ali’nin bileği... II. yazı kalemi, çocuk paltosu, erkek bileği... III. altın kal


İsimlerin Cümledeki Görevleri
Varlıkları tanımaya yarayan adların kullanım alanı çok geniş ve çeşitlidir. • Adlar cümlede özne olur: Turgut geldi. Orhan çalışacak. Sevim gülüyor. Tarla ekildi. Kuş uçar. örneklerinde birinci sözcükler öznedir. Özneler yalın durumda bulunur. • Adlar cümlede nesne (düz tümleç) olur: Orhan’ı gördük. Önder’i arıyordu. İzmir’i gördünüz mü? Pencere açalım. Yurdumuzu her şeyden çok severiz. Örnek cümlelerin birinci sözcükleri nesnedir. Nesneler iki türlüdür: Belirtili nesne: -i d


Ad (İsim) Çekimleri
Adların cümlelerdeki görevleri çekimlerine (durumlarına) bağlıdır. Adlar başlıca beş durumda bulunur: Ev uzaktadır. (Ev, yalın durumdadır.) Evi gördüm. (Evi, -i durumundadır.) Eve gidiyor. (Eve, -e durumundadır.) Evde çalışıyor. (Evde, -de durumundadır.) Evden geliyor. (Evden, -den durumundadır.) Her adın cümledeki görevi, çekimiyle; yani durum eki almayıp yalın durumda bulunmasıyla veya aldığı durum ekiyle belli olur. ‹ki durum eki, bir sözcükte art arda gelmez. Bu konuyla i


İsim (Ad)
Varlıklara Verilişlerine Göre Adlar Adlar, varlıklara verilişlerine göre özel ad ve tür adı olmak üzere ikiye ayrılır: Özel ad: Bir tek varlığa verilmiş tanıtıcı sözcüktür: Balkan, Bayron, Rakofça, İstanbul, Toros, Akdeniz, Asya, Zeynep... gibi kıta, bölge, köy, kent, dağ, deniz, ırmak, sokak ve kişi adlarıyla kimi hayvanlara takılmış sözcükler özel addır. Ulus, yurt, devlet ve millet adları özeldir: İngiliz, Arap, Birleşik Amerika, İran... Gazetelere, kitaplara verilmiş adl
bottom of page